خاطره A
سلام به همگی ❤️
حال دلتون عالی☺️
نمیخواستم تا عید بنویسم ولی پیامی که تو کانال دیدم من و به این سوق داد که بیام و یه خاطره که مربوط به مراجعه کننده مون بود بگم
اول از هرچیزی درمان و تشخیص بر مبنای تجربیات دیگران نیست
چون خانم X دارو مصرف کرده علایمی داشته پس منم نخورم!
هیچ دارویی بدون عارضه نیست حتی یک استامینوفن ساده ولی عارضه ی دارویی در هر فردی متفاوته امکان داره من سردرد بگیرم ولی یک نفر دیگه هیچ مشکلی نداشته باشه
( در صورت داشتن عارضه به پزشک مون اطلاع میدیم نه گوگل و تجربیات دیگران ،چون پزشک تصمیم میگیره مصرف دارو رو ادامه بدیم یا حتی دارو و تغییر بدند یا داروهای کمکی تجویز کنند )
اینکه بیایم از دیگاه خودمون بگیم نه اصلا دارو رو مصرف نکن من قبول ندارم آیا میتونیم عواقب مشکل فرد رو هم قبول کنیم؟
قطعا چه مشکلات جسمی چه روحی احتیاج به شرح حال و بررسی داره بعد تشخصی و با توجه به اون شروع میکنیم به درمان حالا دارویی یا روان درمانی
هیچ پزشک و روانپزشکی الکی دارو نمیده
بعضی از مشکلات روحی ما علائم فیزیولوژی داره مثلا سایکوز و این مشکلات احتیاج به دارو دارند برای کنترل و پیشگیری
چرا؟
چون کنترل نشه امکان داره شخص به خودش و حتی دیگران آسیب وارد کنه و علائم شدیدتر بشن
خواهشاً مجازی دنبال تجربیات دیگران برای درمان خودتون نباشید
یه خانم ۳۵ ساله با علائم سایکوتیک داشتیم
(توهم ، خواب آشفته ، احساس بی ارزش بودن و خستگی طولانی مدت) که منشأ جسمی نداشت و همه ی آزمایشات نرمال بودن و زمینه های پزشکی کاملا بررسی شده بود
تقریبا یک سال علائم داشتند که ۲ ماه قبل مراجعه کرده بودند به روانپزشک و براشون درمان دارویی و شروع کردند
(علائم شدید و بعد از تقریبا یک سال مداوم علائم وجود داشت )
به گفته ی خواهرشون دارو رو قطع کرده بود چرا؟ چونکه خواهرش گفته بود داروها چاقت میکنه
۴ روز پیش این خانم چون توهم داشتند قصد کشتن بچه ی سه ساله اش رو کرده بود که خداروشکر شوهرش مانع این امر میشه و تحت نظر روانپزشک و روانشناس درمان رو شروع کردند مجدد
خاطره مربوط به آمپول نبود فقط قصد داشتم بگم اطلاعات روانشناسی و پزشکی خیلی خوبه ولی درمان اینقدر راحت و آسون نیست بسپریم به تحصیل کرده های این رشته
ممنون که خوندید ❤️
À....