خاطره پروانه خانم
سلام پروانه ام ۲۸ ساله خواننده خاموش که روشن شدم یه بیو بدم از سلامتیم که همگی روشن بشین خونواده معمولی دارم باغفلت مادرگرام واکسن اوریون نزدم وشنوایی ام افت کرد البته ازدوازده سالگی الان لبخونی میکنم بیخیال به موضوع وب ربط نداره ولی بعداتوخاطرهام سردرگم نشین یه خاطره بچگیم بگم اون موقع مثل بقیه بودم عادی دقیقا یادم ولی فکرکنم مسموم شده بودم فقط قسمت تزریقش یادم میاد دکترپنج تاپودری داده بودکه بایدمیزدم نه سالم بودمامانم تشویقم کرد که درد نداره واگه نزنی خوب نمیشی وتازه بزرگ شدی زشته بترسی بروبابابات بزن بیا اقا ماهم باهمین حس مزخرف بزرگ شدیم پس دردم نمیگیره رفتیم به طرف کشتارگاه رفتیم درمانگاه سرکوچه باباآمپولاروداد به یه اقای مسنی که تزریق انجام میداد به منم اشاره کردبرم بخابم روتخت یه خورده شلوارم رودادپایین پنبه که کشیدسفت کردم نامرد دستاش میلرزید یجوری زد که احساس کردم استوخنم داره تابالای کمرم تیرمیکشه که تموم شد ازدردش دلم رفت بیحال شدم نای گریه کردنم نداشتم بابام هم دیدخیلی دردم گرفت بغلم کردتا خونه دیگه نرفتم ونه گذاشتم بهم آمپول بزنن الان هم فقط سرم میذارم بزنن البته همه روهم حسابی سرمریضیام اذیت میکنم اگه خوشتون اومدبازم بیام
+ نوشته شده در دوشنبه بیست و ششم تیر ۱۳۹۶ ساعت 15:44 توسط
|
خب من دردوران بچگیم خیلی شلوغ بودم وهمه پسراازم میترسیدن تومهدوپیش دبستانی مختلط بودیم ومن ازچارچوب دربالامیرفتم ووقتی پسرامیومدن که بیان داخل من میپریدم روشون ( خیلی هیجان داشت )وهمشون میخوردن زمین وتنهاچیزیکه ازش میترسم ازگذشته تاالان آمپول وگربه اس مدرسه مایه درخت به داشت ویع بارمن رفتم ازاون بالاوازاونجاخودمورسوندم به یه چیزه نیزه مانندی که ازدیوارزده بودبیرون( هنوزم موندم اون براچی اونجا بودولی ازروزی که وارداونجاشدم میخواستم فتحش کنم
! )خلاصه رفتم اونجانشستم کلط چون نیزه وخب باریک بودخیلی بهم سخت گذشت بعدبچهاومربیامون جیغ ودادمیزدن که بیاپایین!(شماتصورکنین مادرم دراون لحظه نبوداگربودومنواونجامیدید... )خلاصه بنده تصمیم گرفتم بیام پایین ولی دستم خراشیده شد( به جهنم! )اومدم همین که پاموگذاشتم روشاخه گربه دیدم کنارمه( ینی سکته نکردم خوبه خداییش مگه جای گربه رودرخته؟! )بعدتعادلموازدست دادم باسراومدم روزمین ویه لحظه حس کردم ازبینیم داره آب میادواین لحظه مادرم رسیدودادزدچییی شدع؟! که من هیچی که دوباره جیغ زدوای یاجدسادات خودت کمکم کن
ازاون ورمامانم افتاده خلاصه دیدن خون بندنمیادمن وبردن بیمارستان بوعلی! وازاونجام زنگ زدن به بابام وداییم( بااون سنم شماره کل فامیلوبلدبودم )
وخلاصه منوبردن واول خونوبنداوردن نمیدونم یه پمادی بودزدن بنداومد( فک کنم )بعدبامدیرمون رفتیم یه اتاقی نمیدونم براچی بودخوب5سالم بودبعدمن خیلی ترسیدم( برااولین بارازیه جاترسیدم )یه تخت خیلی بزرگی اونجابود( شایدگ من زیادی کوچولوبودم )بعدیه خانمی اونجابودگف بخواب روتخت منم خوابیدم که وایی چقدرسرددددبود( حس فاجعه ای بوددلم براخودم سوخو چقدربی کس موندم )وبعدش نمیدونم اون دستگاهی که بالاسرم بوداومدپایین یامن رفتم بالا!( بخداهمه ایناکه میگم عینه یه هاله اس توذهنم خوب یادم نمیاد )بعداومدم پایین که البته کل قدمن اندازه ارتفاع تخت بودکه بعدش دیدم بابام اونجاس تامنودیدکلی نازم کردوکلی مدیرمونودعواکردکه شمامسولین اگه بچم میمردچی اگه ضربه مغزی شده باشه اگه بینیش کج شه اگه چشمای آبیش( اینوخودم اضافه کردم چون عاشق چشمامم
کورشه )اگه فلج میشد....مدیرمونم گف حالاآقای....صبرکنین فعلاکه چیزی نشده! بابای من میگف چیزی نشده خانم دخترمن افتاده ازرودرخت شمامیگی هیچی نشده ازتون شکایت میکنم مگه شهرهرته!
خلاصه ماموندیم تادکتراومدومنودید( یه آقایی بودبسی بلندددددشایدم من کوتاه بودم ولی نه اوم بلندددبودچون من الان175سانت قدمه واصلن جزوه افرادکوتاه قدنیستم )بعدگف ماشالله خیلی شیطونی خانم کوچولو( کوچولوع....! )آخه بالای درخت چی میکردی؟ من وقصیرگربه بود
)داییم حرصش دراومدکیف مامانم برداشت کوبوندتوسره بابام گف ببند....بابام گف وای ترسیدم خلاصه داییم حرص خوردوبعدچن دقبقه پاشدورفتیم وبعدم معلوم شدچیزه خاصی نشده وولی تاهمین چن سال 
دکتر محترم گفتن از اون جایی که ژن بدی دارم پوسیدگی دندونم بیشتر برای همونه به خاطر همین هنوز هم رفت و امد من ادامه داره یک روز بسیااار گرم صبح به من نوبت دادن مامانمم همراهم اومد رفتیم اونجا استرسم کمتر شده بود ولی بازم اروم نبودم هی میخواستم بگم میشه ازاون قرصا بم بدین. ولی خب گفتم زشته اخرشم نگفتم سورنگ بی حسیش فلزی بود منم هی نمیخواستم نگاه کنم هی نگام می افتاد بشتا نزدیک میکردن خیلییی اتوماتیک وار دهنمم بسته میشد دفعه سوم فقط بااخم نگام کردن منم باز باز کردم درد زیادی نداشت ولی متوجه سوزن میشدم و حس بدی بود دو ساعت تمام رو صندلی نشسته بودم اخرش میخواستن اره بکشن سرم میرفت عقب که اونجا گفتن تو چرا اصلا زور نداری بچه جان یه حرکت میزنم یک متر میری عقب نیم متر میای جلو منم محکم خودمو گرفتم که تاثییر زیادی نداشت برام مسکن نوشتن گفتن هر 8ساعت بخور به مامانمم گفتن به (بابام) بگو چند شیفته کار کنه که خدا روزی منو تو دهن این دختر گذاشتهالبته به شوخی البته راه حل ازدواجم گفتن که شوهر کنم ولی گارانتی دندون دهنم کاملا بی حس بود هیچی نمیفهمیدم بالاخره رفتیم خونه خوابیدم البته قبلش قرص خوردم بعد از 5ساعت به زور مامانم بیدارشدم میخواستیم بریم خونه خالم دختر خالم زایمان کرده بود شام دعوت کرده بود خیلییی وقت بود مهمونیا رو به افق محو و نیست شده بودن نمیتونستم نرم واقعا رفتیم اونجا نیم ساعت نشده دندونم دردش بیشتر شد اونجا بم قرص دادن ولی خوب نشدم اصلا نمیتونستم دهنمو باز بکنم هوا میخورد تیر میکشیدسرمم درد گرفته بود تو اتاق بودم با رضا و بابام که بابام با دکتر تماس گرفت گفت مشکلمو و اینکه قرصش اثر نمیکنه گفتن یه مسکن تزریق کنم رضا میخواست بره بگیره قبول نکردم گفتم عمرا اینجا امپول بزنم رضام بالبخند گفت نه که تا حالا اینجا نزدی بعدشم چه فرقی میکنه(مراسم پسر خالم خونه خالم کلی امپول زدم) منم قبول نکردم. اونام گفتن خودت درد میکشی رفتن باز امیر اومد خیلی اصرار نکرد چراغا رو خاموش کرده بودم سرم رو پای امیر اروم گریه میکردم اومدم ب ه امیر اشاره کنم اب بیاره دیدم چشماش بستستکونش دادم دیدم خوابه قیافم واقعا دیدن داشت اون لحظه بیخیال اب شدم به هر بدبختی مامانم ول کرد و تصمیم رفتن کردن ولی خب یک ساعت داشتن خداحافظی میکردن واقعا کلافه شده بودم رفتیم خونه مامانم اینا داشتن اماده خواب میشدن رضا اومد منم تو اتاق بودم اومد تو اتاق گفت بهترنشدی منم کلا دپ شده بودم سرمو تکون دادم گفت اشکال نداره الان خوب میشی بخواب باز سرمو تکون دادم گفت بخواب درد نداره کلی فشار اوردم به خودم گفتم دروغ نگو اونم نشست به حرف زدن دیدم خیلی داره دیگ نصیحت میکنه خودم خوابیدم اونم خندید گفت افرین خب چی میشد از اول همکاری کنی الان تموم شده بود داشت اماده میکرد من باز گریم گرفت گفت نگاه نکن وقتی زد واقعا به دردی که تو خاطره ها از مسکن گفته بودن پی بردم تاب میخوردم در بیاره اونم نامردی نکرد تااخرش زد خیلی بد بود گفتتمومممم حالا راحت بخواب منم چشمام خیس نگاش کردم گفتم خیلی درد داشت گفت خب تقصیره من نبود که منم گفتم جریمت اینه که امشب همینجا بمونی اونم خندید گفت چه جریمه سختیم هست لباسشو عوض کرد گفت من رو زمین بخوابم دلم سوخت گفتم نه بیا رو تخت منه بدبخت با اون همه درد رو زمین خوابیدم ولی زود خوابم برد. زیاد شد نمیدونم. زندگی به کام
که برای همه دردسر سازه . پریشب داشتم اتاقمو جمع و جور میکردم که یهو پهلوم درد گرفت . رفتم به مامانم گفتم ولی از اونجایی که من برای از زیر کار در رفتن خیلی از این بهونه ها میارم مامانم زیاد اهمیت نداد 
منم که خواهر دو قلوی پسر شجاع
(چون دوست بابامه باهامون شوخی داره وگرنه که ...
) گفتن نهههههههه بریزه تو سرم . اومدیم تو سالن و من نشستم و مامانم رفت دارو هامو بگیره (الان دارم با خودم فکر میکنم که چرا اون موقع فرار نکردم 
خداحافظ
بیوگرافی:من هستی هستم15ساله ساکن شمال یه برادردارم که14سالشه ویه مادرکه معلمه ویه پدرکه مهندسه خب حالافکرکنم یه اشنایی پیداکردین بریم سراغ خاطره:چندهفته پیش برای مسابقات رفته بودیم شیرازجاتون خالی خیلی خوب بود
خواستن به توچایی نبات هم بدن قبول نکن بگودرددلم شدیدترازچایی نباته میبرنت دکتراونم میدونه چیزیت نیست امپول نمیده 
داشتم روتخت دست وپامیزدم که سرپرستمون گفت هستی پاشوبریم دکترمنم که بانگاهی پیروزمندانه
الانم وقت استراحتمه. اگه بد نوشتم بگید دیگه ننویسم . مرسی که خوندین